Nikon Imaging | Thailand | Asia Pacific

ไลบรารีแรงบันดาลใจ

ถ่ายภาพคอนเสิร์ตเพลงร็อค

Mike Corrado เป็นผู้จัดการผลิตภัณฑ์อาวุโสของ Nikon แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าสำหรับวัตถุประสงค์ของเราในที่นี้ คือ เขาเป็นช่างภาพฝีมือดี มีความคิดแปลกใหม่ และหลงใหลในการถ่ายภาพการแสดง ต่อไปนี้เป็นเคล็ดลับสำคัญของ Mike สำหรับถ่ายภาพการแสดงสุดเร้าใจ

สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องรู้เมื่อเดินเข้างาน คือ กฎต่างๆ อาคารสถานที่ วงดนตรี นักแสดง จะอนุญาตให้คุณทำสิ่งใดบ้าง กล่าวอีกอย่างคือคุณจะมีสิทธิ์เข้าถึงพื้นที่ใดได้แค่ไหน คุณอาจจะถูกจำกัดให้อยู่แค่ในช่องว่างหน้าเวที วงดนตรีอาจจะสั่งให้คุณถ่ายภาพเฉพาะช่วงสามเพลงแรก หรือคุณอาจจะต้องนั่งในแถวที่ห้าของหอประชุมโรงเรียนกับบรรดาผู้ปกครองนักเรียนมัธยมก็ได้ เจ้าของสถานที่ไม่อยากให้ช่างภาพวิ่งวุ่นวายขัดจังหวะการแสดงแน่ๆ และนักแสดงก็ไม่อยากให้ผู้ชมเสียสมาธิเหมือนกัน คุณจะต้องทำตัวกลมกลืน จำกัดตัวเองและถ่ายทำแค่เท่าที่ได้รับสิทธิ์

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีหลายวิธีที่จะเพิ่มโอกาสของคุณ ไม่บ่อยนักที่คุณจะได้รับสิทธิ์ผ่านในระดับที่ผมได้รับตอนถ่ายภาพให้วง Nickelback ในตอนนั้น Nikon ทำข้อตกลงพิเศษกับพวกเขา และผมก็อาศัยโอกาสตรงนั้นผลิตภาพที่น่าตื่นตาออกมาได้ รวมถึงภาพแรกตรงนี้ด้วย มันเป็นภาพที่ถ่ายได้จากกล้องระยะไกลซึ่งตั้งไว้กับชุดกลอง แต่ขอให้คุณลองดูห้าภาพสุดท้าย นั่นคือวงของหลานชายของผม All Thee Above พอพวกเขามาที่เมืองเพื่อแสดงในคลับท้องถิ่น ผมทำสิ่งที่คุณก็ทำได้ถ้ามีลูกชายหรือลูกสาวอยู่ในกลุ่มนักแสดง หรือถ้าวงของเพื่อนบ้านได้ขึ้นแสดงบนเวทีท้องถิ่น นั่นคือ ผมใช้เส้นสาย ทางวงยินดีกับโอกาสที่จะได้ภาพถ่าย (พวกเขานำหลายภาพไปใช้กับอัลบั้มใหม่ด้วย) และเจ้าของคลับก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ในสถานการณ์เช่นนั้น ความจริงใจ จังหวะเวลา การเสนอตัวแสดงผลงาน และการโน้มน้าวโดยให้พวกเขาเห็นภาพดีๆ จากฝีมือของคุณ อาจช่วยให้คุณได้เข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่จะผลิตภาพอันเหลือเชื่อได้

โดยทั่วไป ภาพถ่ายวงร็อคจะทำได้แค่จากการเล่นแสงของวง จากการเล่นสีสันละลานตาที่ฉายส่องบนตัวนักแสดงเท่านั้น แสงสีขาว แสงจากเจลสี หรือแสงจากการจุดพลุไฟ ถ้าไม่ช่วยให้ภาพดูดีก็จะทำลายภาพของคุณ (ส่วนใหญ่แล้วคุณไม่อาจหวังว่าจะใช้แฟลชได้เลย เพราะน้อยครั้งนักที่คลับและนักแสดงจะยินยอม)

วิธีรับมือกับแสงคือสิ่งสำคัญในการถ่ายภาพการแสดง และวิธีรับมือที่ดีที่สุดคือต้องรู้ว่าจะมีอะไรเข้ามาบ้าง ถ้าคุณคุ้นเคยกับการแสดงบนเวทีของวงดีอยู่แล้ว คุณก็ตั้งตัวรอได้ว่าแสงจะสาดเข้ามาตอนไหน แต่ถ้าไม่อย่างนั้นคุณก็ต้องอาศัยการคาดคะเน การตอบสนองฉับพลัน ประสาทสัมผัสเฉียบคม และอุปกรณ์ของคุณ ผมถ่ายภาพจำนวนมากด้วยกล้อง D3 จึงสามารถเลือกใช้ค่า ISO สูงถึง 3200 หรือแม้แต่ 6400 ซึ่งจะเก็บภาพออกมาจากความมืด (เกือบ) สนิทได้

เมื่อพูดถึงอุปกรณ์ ผมมีหลักปฏิบัติอยู่ข้อหนึ่ง คือ ยิ่งสิทธิ์ผ่านน้อยก็ยิ่งต้องใช้เลนส์ยาวขึ้น ต่อให้พวกเขารับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะให้ที่ยืนใกล้ๆ หรือบนเวที ผมก็ยังต้องเตรียมเลนส์เทเลโฟโต้ระยะไกลไปด้วยอยู่ดี (เพราะคนเราเปลี่ยนใจกันได้เสมอ หรือไม่ก็อาจมีเหตุให้ต้องเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจ) ปกติผมจะพกเลนส์ 70-200 มม. VR [AF-S VR Zoom-NIKKOR 70-200 มม. f/2.8G IF-ED] เพราะส่องในระยะห่างมากได้ดี ดึงนักดนตรีออกจากฉากหลังในภาพระยะใกล้ได้ และซูมเข้าไปเก็บรายละเอียดได้ ถ้าผมได้สิทธิ์ผ่านเข้าพื้นที่มากพอ ผมจะเลือกใช้มุมกว้างขึ้นและเก็บภาพเวทีให้เต็มที่เพื่อให้เห็นนักดนตรีคนอื่นๆ รวมถึงแอมป์ ไมโครโฟน กลอง ด้วยเลนส์ 14-24 มม. [AF-S NIKKOR 14-24 มม. f/2.8G ED] หรือ 24-70 มม. [AF-S NIKKOR 24-70 มม. f/2.8G ED]

ส่วนใหญ่แล้วผมจะตั้งค่ากล้องให้ปรับตามรูรับแสงและพุชค่า ISO เพราะโหมดโปรแกรมไม่อาจรับรู้ได้ว่าแสงไฟหรือความเคลื่อนไหวต่างๆ จะรวดเร็วถึงขนาดไหน ผมตั้งระบบวัดแสงเฉพาะจุดและเลือกใช้โทนสีผิวหรือพื้นที่ไฮไลท์ สำหรับไฟล์ดิจิตอล ถ้าภายในคลับหรือในห้องดับไฟลงขณะที่เปิดรับแสง ก็ยังพอมีโอกาสที่ผมจะดึงรายละเอียดจากความมืดนั้นออกมาได้ในขั้นตอนปรับแต่งภาพหลังจากนั้น ผมตั้งค่าโฟกัสให้ทำงานต่อเนื่องเพื่อจะได้ติดตามการเคลื่อนไหวของนักแสดงตลอดเวลา และกล้องของผมจะถูกตั้งไว้ให้จัดกรอบภาพต่อเนื่องเสมอในคอนเสิร์ตร็อคแอนด์โรล ถ้าเมื่อใดที่ไม่ใช่เพลงร็อค เช่น ตอนที่ผมถ่ายภาพลูกสาวเล่นเชลโลในการแสดงเดี่ยวบนเวทีโรงเรียน จังหวะจะเนิบช้าลง และผมตั้งค่ากล้องให้ใช้ค่าแสงชุดเดียวได้ นอกจากนั้นผมยังถามลูกสาวล่วงหน้าได้ว่าเธอจะอยู่ตรงไหนบนเวที เพื่อจะรู้ว่าควรไปยืนตั้งกล้องที่จุดใด

ถึงตอนนี้ ผมขอกล่าวคำพูดสุดท้ายเกี่ยวกับสิทธิ์ผ่านเข้าพื้นที่ มันจะดีหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ ผมไม่ใช่แค่ได้ทำความรู้จักกับสมาชิกวง แต่ยังได้พูดคุยกับเจ้าของและผู้จัดการคลับในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ดูแลความปลอดภัยตามเวทีใหญ่ๆ และครูประจำวงออร์เคสตราของโรงเรียนมัธยมด้วย คำพูดที่ควรใช้ ได้แก่ ผมอยากถ่ายภาพจากมุมอื่นบ้าง ผมยินดีส่งซีดีรวมภาพถ่ายการแสดงให้คุณ คุณอยากได้ภาพที่พิมพ์เสร็จแล้วด้วยไหม สำหรับการแสดงโรงเรียน คุณอาจขอให้ลูกเป็นคนเอ่ยปากแทน "พ่อของผมเป็นช่างภาพที่เก่งมาก ลองดูเว็บไซต์ของเขาแล้วครูจะเห็นเอง ครูพอจะช่วยให้พ่อของผมเข้าถึงพื้นที่ได้ไหมครับ" ทัศนคติของผมไม่มีอะไรมาก ก็แค่ผมเคารพสิ่งที่นักแสดงทำ ผมไม่เข้าไปเกะกะ และผมทำตามกฎเสมอ

เราขอจบการแสดงแต่เพียงเท่านี้ และไมค์กลับออกจากอาคารไปแล้ว

© Mike Corrado